KOPP

KOPP Vlaanderen  – K(inderen) van O(uders) met P(sychiatrische) P(roblemen) heeft al enkele jaren een mooie website én een jaarlijkse studiedag.

Onze noorderburen hebben nu ook een verzorgde site met veel informatie voor alle betrokkenen.

Advertenties

Mondelinge examens?

Las volgend stukje over het failliet van mondeinge examens in veto, het onafhankelijk Leuvens studentenblad.

Er zijn inderdaad nogal wat nadelen verbonden aan de mondelinge examenvorm, voor student (faalangst, zenuwen,…) én docent (bias, tijdsinvestering,…), vermoedelijk niet de beste examenvorm om kennis te toetsen.

WHO – rehabilitation: a key for health

Recent hield de WHO een congres in Geneve met als titel ‘Rehabilitation: a key for health in the 21st century’.  Ik citeer uit de Call for Action:”The availability of accessible and affordable rehabilitation is necessary for many people with health conditions to remain as independent as possible, to participate in education, to be economically productive, and fulfil meaningful life roles.” (WHO, 2017).  Dat is ook een taak van de ergotherapie, toch?

De WHO spreekt letterlijk van een noodzaak om rehabilitatie (revalidatie) zorgverlening te versterken in de toekomst. In onderstaande grafiek schat men het minimaal aantal vereiste ergotherapeuten per 1.000.000 populatie op 750 (cijfers WFOT). Zelfs de rijkere westerse landen komen nog niet in de buurt, al moeten we eerlijk zijn, België is goed bedeeld wat betreft aantal ergotherapeuten.

Uiteindelijk formuleert het WHO 10 actiegebieden:

Als ik deze doelen bekijk is er ook voor België nog werk aan de winkel, ook al hebben we veel collega’s.

The Guardian beschrijft de case van JP, het eerste beschreven geval van Highly Superior Autobiographical Memory (HSAM), een vrouw die alles wat in haar leven is gebeurd tot in de kleinste details en gepaard gaand met levendige herinneringen, kan herinneren.

Parker en collega’s (2006)  testten deze opmerkelijke vrouw grondig en spreken van hyperthymesia, een conditie die bestaat uit twee specifieke kenmerken:

  1. de persoon spendeert abnormaal veel tijd aan het denken over het eigen persoonlijke verleden, en
  2.  de persoon heeft een buitengewone capaciteit om specifieke gebeurtenissen uit het persoonlijke verleden te herinneren.

Een combinatie dus van een gave om autobiografisch materiaal op te roepen en vast te houden in het geheugen, en de neiging om steeds weer met die herinneringen bezig te zijn, waardoor de herinneringen alleen maar sterker worden natuurlijk.

Later onderzoek wijst uit dat de beschreven conditie best past onder de noemer HSAM, en dat de patiënten vooral moeite hebben met vergeten.  Ik mag er niet aan denken, alle persoonlijke herinneringen onthouden…

Stereoypen anno 2017

Het is 2017, en meisjes geloven nog altijd dat jongens slimmer zijn… Pedro De Bruyckere heeft er in zijn boek “Jongens zijn slimmer dan meisjes” al op gewezen dat het een onderwijsmythe is.

Recent publiceerden Onderzoekers van Princeton University  bevindingen dat het stereotype idee dat jongens slimmer zouden zijn dan meisjes vandaag nog atijd leeft.  Meer nog, in hun studie vonden zij dat dit al vanaf de leeftijd van 6 à 7 jaar aanwezig is.  Tot de leeftijd van 5 jaar was dit stereotype idee nog niet aanwezig, en kozen jongens én meisjes ook voor het speelgoed voor de héél slimme kinderen, vanaf de lagere school leeftijd laten meisjes dat speelgoed veel meer links liggen, terwijl jongens er wel voor blijven kiezen.

Dit stereotype denken zou medeoorzaak zijn waarom er in bepaalde richtingen aan de universiteit  vrouwen (STEM) minder  vertegenwoordigd zijn.  Nog te vaak vinden vrouwen zich niet “brilliant”genoeg of twijfelen ze aan hun eigen cognitieve vermogens. Zij kiezen dus minder voor richtingen waarvan ze verwachten dat je een “aangeboren talent” moet hebben en dat inspanning leveren (hard werken) alleen niet voldoende zullen  zijn om te slagen.

Ik heb in mijn leven toch al ontzettend veel “really, really smart” girls, ontmoet hoor (en niet alleen in mijn eigen gezin. 😉

Een samenvatting van de onderzoeksresultaten werd gepubliceerd in de  Washington Post.

Muziek en autisme

Dit bericht van deze jongen met autisme(spectrum stoornis) toont het belang van muziek voor zijn (taal)ontwikkeling. Verder zet muziek bij dezejongen ook aan tot participatie en betekenisvol handelen, zo blijkt uit zijn betoog. Reden genoeg om muziek als medium te omarmen door ergotherapeuten lijkt me.

Trouwens, de recent overleden neuroloog en schrijver Oliver Sacks heeft een mooi werk geschreven over muziek en het brein (Musicophilia, 2007) waarin hij aan de hand van zijn typische neurologische gevalstudies op zoek gaat naar muziekbeleving in al zijn facetten. Soms al wat bekendere gevalstudies, soms wat te weinig diepgang, maar zeker een  lezenswaardig boek.